Project: fruit in de tuin

Ik heb dus die tuin met planten erin. Ik zeg dat maar even want het schijnt niet vanzelfsprekend te zijn dat er planten en dergelijke in je tuin staan. Althans, als je hier in de buurt woont. Ik zie erg vaak volledig bestraatte tuintjes. Sommige zetten er nog een bak met violen in voor de kleur maar iedereen weet dat dit een zielige poging is en het geen tuintuin van je tuin maakt.

Binnen de groep planten in mijn tuin zijn ook fruitplanten. Zo heb ik braam die nog niet rijp is, bosbes waar niets mee gebeurd en morgen ga ik enthousiast bloggen over de cranberry. Als je morgen verrast bent door het onderwerp van het blogje heb je gewoon niet goed opgelet en is het je eigen schuld. En kruisbes, heb ik ook. Wel 2 struikjes. Op stam. Staat leuk.


Maar wat doe je ermee. Vroeger, toen Branwen nog een huppelmeisje was met twee zijstaartjes vond ze kruisbes lekker. Kruisbessenjam nog lekkerder. Ik denk niet genoeg bessen te scoren van de twee struikjes om jam te kunnen maken. Ik heb het met eentje geprobeerd maar ik vind ze zo uit het vuistje niet zo lekker meer. Huppelen doe ik ook al niet meer zo vaak. Dingen veranderen.

Nou, zeg het maar. Post ik hier volgende week mijn recept voor kruisbessentaart?

Mui animado

Aan het eind van de wandeling naar Portelo staat een cafeetje. Lief voelt zich geroepen de biertjes te kopen waar wij het al over hadden gehad gedurende het laatste half uur van de tocht. Terwijl hij in de rij staat zwerf ik wat in de richting van een winkeltje met wat toeristische spulletjes en handgemaakte artikelen. Bijzonder warme truien voor zo’n warm eiland. Ik voel geen behoefte om een aankoop te doen. En dat terwijl ik graag de plaatselijke middenstand wat euro’s doe toekomen. Dan zie ik het stalletje met bloemen. Een wat fittere versie van mijn oma staat in het stalletje. Met een bloemetjesschort waar mijn andere oma stikjaloers op was geworden. In haar stal staan de bloemen die we tijdens de wandeltocht langs de kant van het pad hebben zien groeien. Ik wijs naar een sprietplant met felle oranje bloemetjes.
‘two euros’, zegt oma en kijkt mij vriendelijk en ietwat hoopvol aan.
‘Do you have the seeds for this plant?’ vraag ik en oma wijst naar een zakje met knollen. Aha, geen zaadjes, knolletjes. Ik bekijk ze wat van dichterbij in de hoop de vorm te herkennen.
‘No’, zegt oma glimlachend, ’not for eating, for to put in garden’. Ze wijst naar de inhoud van haar stal en zegt,
‘any three for five euros’.
Ah, gevoel voor humor en een lichtelijk commerciële instelling. Wat een leuk mensje. Ik koop nog 2 zakjes zaad erbij en reken af.
De wandeling ging soepel, ik heb spullen voor de tuin die nog aangelegd moet worden en het biertje spoelt de dorstige keel schoon. De dag voelt goed en ik ben gelukkig.

Het is bijna een jaar later. In mijn tuin is het een drukte van jewelste. De crocosmia komt uit en ik zie de belofte van fel oranje bloemetjes. Het gevoel van de dag van de wandeling komt terug, ik voel mij mui animado.

Prikpen

Omdat ik ziek ben en een sterke wens heb niet ziekerder te worden prik ik een medicijn. In mijn been. Met een naald. Dat doe ik niet zo hops in ene, daar heb ik een hulpje bij. Eigenlijk heb ik twee hulpjes maar het gaat hier even om de PI. Dat is de Personal Injector. Wat het doet is dit; nadat ik de naald op het spuitje heb gemanoeuvreerd klik ik deze aan de PI. Dan, na een druk op de knop door mij, prikt deze snel en recht de naald door de huid zodat ik zelf de vloeistof in mijn spier kan duwen. Nou, dat is het. Ik zie alles. De naald, de vloeistof etc. Er zit zelfs een ledlampje op, echt disco! En nu hebben ze, dat is de fabrikant van het spulletje, een nieuwe manier van toedienen bedacht. Een pen. Hoe vernieuwend. Hoe werkt deze? Nou, je pakt de pen, doet de ampul open, die je niet goed kan zien want zit in de pen. Dan doe je de naald erop die je niet echt ziet omdat je het hoesje erop moet laten zitten. Dan rek je de pen uit zodat de naald in de pen verdwijnt. Op dat moment schiet het hoesje eraf. Je hebt de naald nog steeds niet gezien. De pen zet je op je been, je drukt op een knopje en de naald schiet in je been, dat zie je niet maar gebeurt wel. Dan moet je dat tien tellen zo laten zitten en dan haal je de naald en pen van je been. Klaar. Het grote voordeel, zei de verpleegkundige, is dat je de naald niet ziet. Pas aan het einde maar dan ben je al klaar. Fijn dat ze dat nog even zegt, alsof ik dat nog niet genoeg heb benadrukt in bovenstaand stukje.

Ik weet zeker dat hier een markt voor is. Voor mij echter is de lol eraf zo. Ik wil die naald zien. Ik wil zelf de vloeistof in mijn beenspier duwen. Die pen, dat wordt hem niet. Ik heb wel om een korter naaldje gevraagd. Want blijkt dat ik nu wel een aso lange naald gebruik. En misschien, heel misschien, durf ik, in de verre toekomt, dan zonder PI te prikken. Wel samen met het andere hulpje natuurlijk.

Project:: T-shirt naar hemdje

Het T-shirt is niet meer. Het is heden een hemdje.


Opgeleukt met kraaltjes.


Klaar ruim voor de vakantie, valt mij reuze mee van mijzelf...

Aardappel

Kleur

Het minder leuke van blonde lokken in je pony is dat als de pony bijgeknipt is het lijkt alsof het blond ergens in het midden van het haar begint. Dat komt omdat dit dan ook zo is. En wat doe je dan? Nou, dan ga je naar de kapper. Maar het is recessie. Dat hebben ze mij verteld op de tv. Daarom, met korting, haarkleurspul gekocht bij de drogist.
Na wat lichtelijk geklooi met een flesje kleurvloeistof en een flesje ontwikkelvloeistof krijg ik het makkelijk voor elkaar een flinke klodder schuim te produceren. Gelukkig had ik de handschoenen al aangedaan. In de tijd dat ik mijn haar met henna kleurde, bij andere mensen heet dat pubertijd, had ik regelmatig roodbruine vlekken op de handjes. En vreselijk mooi rood haar, dat dan wel.
Deze kleuring is van schuim en blijft lekker goed zitten. Vroeger, en dan heb ik het over twintig jaar geleden, was het vloeistof. Dat zat na vijf minuten in mijn oren, met pech in mijn ogen, kwam mijn neus uit en als ik even niet oplette zat het in de bilspleet. Nee, dit gaat een stuk beter. Het ruikt echter wel hetzelfde als toen. En als ik zeg ‘ruikt’ dan bedoel ik meurt de kamer uit.
Na dertig minuten en een onderbroken telefoongesprek sta ik weer in de badkamer. Uitspoelen is het devies. Dan gaat er een handvol spulletje in welke het haar moet verzorgen. Ruikt lekker maar ook dit moet ik eruit spoelen, al na 2 minuten. Ik dacht dat het verzorgen van haar wel langer zou duren. Van die maskers, weet u wel, die er een halve dag in moeten blijven. Met een knijper op je hoofd en dat dan vergeten en nog even een half pakje karnemelk halen bij de super om de hoek. Maar ik dwaal af.
Het haar is klaar.
Ik zie duidelijk verschil. U?

Poezebeesten: MiOUSE en Spinner

Spinner houdt nog steeds heel erg van haar MiOUSE.


Miouse koop je bij de Ploesiepoesie webshop.

Project: Chocoladehagelslagmuffins

De projecten dansen door de week heen. Ze zijn nooit net lekker op donderdag af. Daarbij weet ik de helft van de week niet welke dag het is, beetje vakantiegevoel, waardoor de donderdagen mij door de vingers glippen. Zoals dat gaat. Vandaar vandaag, het is weekend, het moet kunnen, een projectje.

Bakken is gelukkig ook een doorlopend project. Deze muffins had ik al eens eerder gemaakt, toen ter ere van verjaardag van Lief. Nu ook beschikbaar voor jullie. Hoezee, hoezee, hoezee!

Ingrediënten: 250 gram bloem, 2 theelepels bakpoeder, 1/2 theelepel bicarbonaat soda, 100 gram bruine basterdsuiker, 30 gram cacaopoeder, 200ml karnemelk, 75 ml vloeibare boter, 1 ei en 150 gram grote chocolade hagelslag.
Bereiding: Verwarm de oven voor op 200 graden Celsius, 175 bij een heteluchtoven. Doe papieren muffinvormpjes in de metalen muffinbakvorm. Doe de bloem, de bakpoeders, basterdsuiker en cacoa in een grote kom. Meet de karnemelk af in een maatbeker, voeg hieraan toe de vloeibare boter en het ei. Roer dit om tot het de stukjes ei wat kleiner zijn en de boter een beetje verdeeld is, het bindt niet maar dat hoeft ook niet als je het maar wat mengt. Giet de vloeistof bij het bloemmengsel en roer met een houten lepel. Niet te lang want een te mooi deeg daar krijg je taaie muffins van. Voeg de chocoladehagelslag toe en schep deze door het deeg. Vul hiermee 12 muffinvormpjes. Bak deze 20 minuten. Laat dan even afkoelen in de vorm, daarna zet je ze, met je vuurvaste handjes, op een rooster om verder af te koelen. Nodig je vrienden/familie uit en maak indruk. Of neem de muffins mee naar je werk en maak je collega's stikjaloers.

Aanvullende informatie: bicarbonaat soda is ook wel bekend als dubbelzure soda, verkrijgbaar in bakwinkels en, kwam ik eens achter, de Indo Toko. Deze Muffins zijn een variatie van mij op een recept van Nigella Lawson die natuurlijk Engels is en daar gebruikt men vaker dit poedertje.
Ik kwam tegen hagelslag van De Ruijter en die heet Extra Puur Royale hagelslag. Het betreft aso grote korrels die heel geschikt zijn voor gebruik bij de bereiding van dit zoete snekkie. Tis maar dat u het weet.

Zo'n dag

Mijn eerste koffie zit er al in. Mijn tweede ook en ben nog niet gedoucht. De achterdeur heb ik open gezet, de katten zijn in de tuin. Of die van de buren, of de mensen daarnaast. De lucht is grijs en er hangt een belofte van regen. De tuin is al redelijk verzadigd maar er kan altijd nog wat bij na de droogte van de afgelopen weken, maanden, leek wel jaren. Vandaag heb ik niets te doen, niets belangrijks wat niet kan wachten. Ik zou wat aan mijn naaiprojectje kunnen werken, de tuin wieden of die blanke plint schilderen. Het heeft allemaal geen haast. Over twee maanden ben ik jarig, zal ik alvast een lijstje maken. Een verlanglijstje of een lijstje met genodigden voor het feestje. Waarvan ik nog niet weet of ik dat ga geven. Zal ik daar eerst eens over nadenken. Kan ik morgen wel bespreken met manlief. Ik surf wat over het web en lees mijn email. Daar staan geen dringende zaken in die meteen afgehandeld behoeven te worden. Ik kijk weer eens naar buiten, het weer werkt nog steeds niet mee.

Vandaag pyjamadag.

Kan je niet slapen?

Kleine hype op Twitter: Samuel L. Jackson leest verhaaltje voor over slapen gaan.

Pinkstermaandag; het is nog steeds weekend!

Applepiepieces heeft een feestelijk blog gemaakt over wat te doen op 2e Pinksterdag. Het is tenslotte nog steeds weekend. Ik zou graag meedoen maar waar haal ik een bak aardbeien vandaan?

Poezebeesten: Dit is mijn nieuwe T-shirt

Inspiratie

Ik heb nou toch een lekker gek wijffie gevonden op internet. En nog handig ook! Ze heet Karen en heeft een weblog die heet The Art of Doing Stuff en ik raak geheel geinspireerd. Vooral door haar beschrijving van hoe een vuurtje te maken in de tuin. Nee, niet schrikken. Het is redelijk onder controle. Ze heeft een hele fraaie soort van vuurkorf, of hoe noem je dat eigenlijk, gemaakt. Hebben!


Is wel iets voor een donderdag projectje vinnunie?

Project: De tuin

Het doorlopende project, zo kun je het wel noemen, is de tuin. En het is er gezellig en druk en het wordt nog gezelliger en drukker. Want ik heb eindelijk passende potjes gevonden voor in het metalen rek welke ik enkele jaren geleden voor mijn verjaardag had gekregen. G-tje heeft deze, nog net voordat hij op vakantie ging, opgehangen. En toen kreeg mijn zoektocht naar plantenpotjes met een doorsnede van 10 cm haast. De meeste potten die ik zag zijn te groot andere te klein. Maar nu, of eigenlijk gisteren, heb ik ze dan eindelijk gekocht. Het zijn potjes voor kinderen om ze enthousiast te krijgen voor dingen die groeien en bloeien en daarom van Winnie de Pooh. Heel vaud dus maar het past! En er zaten al zaadjes bij. Van vlijtig liesje. Nu ben ik niet zo van het vlijtig liesje soort maarja, zoals Monthy Python al eens zei,'elk zaadje is heilig' dus vooruit dan maar.


Ik laat Winnie naar de schutting kijken, dan valt het misschien nog mee.

Om de boel nog knusser te maken heb ik tomatenplantjes gekregen. Leuk! Maar had geen plantenbak meer over. Gelukkig viel mijn oog op een teil. Daar zaten aanmaakhoutjes in welke nu in een verhuisdoos leven. Ik heb, met grof geweld dat geef ik toe, ontwateringsgaatjes gerost in de onderkant van de teil. Daarna er een bodempje kleikorrels erin gedaan en toen flink aarde. En de plantjes.


Daarna kwam al snel de beloning voor mijn harde werken mijn tuin binnen fladderen.

Brand

Ik was net op weg naar huis, lopend, toen ik sirenes hoorde en toen nog meer sirenes. Gevolgd door sirenes. En het begon te stinken en het werd, naar mate ik dichterbij huis kwam, wat wazig te worden. Deze keer kwam het niet door een defect aan mijn oogzenuw maar duidelijk door externe factoren. Ik ging steeds sneller lopen want werd er een beetje nerveus van.
Gelukkig hoorde ik, in de apotheek van de medicatiebezorger, dat het niet in mijn straat was maar aan de andere kant van de dijk. In de Zuid Oost Beemster.
Thuis aangekomen zag ik dit vanuit de boekenkamer.


Ik hoor nog steeds sirenes en het stinkt behoorlijk! Als er maar niet iets met de mensen is gebeurd...

Dialoog in de dierentuin

‘ik zie jou!’.
‘ik zie jou ook’.
‘ik zag je het eerst’.
‘nietus’.
‘wellus’..
‘ik lig hier al een hele tijd en zag je best al aankomen’.
‘ik zag je al toen ik net nog achter dat boompje daar liep’.
‘je hebt een mooie vacht die in een andere situatie camouflerend zal werken maar niet achter dat boompje dus toen zag ik je ook al’.
‘jamaar, toen ik net achter je langs liep wist ik al dat ik je zou gaan zien’.
‘vanaf vanochtend, toen ik wakker werd, wist ik dat ik je de hele dag zou gaan zien’.

Sportief doen #2

Omdat ik, om een of andere reden, vanaf de tweede intake een hekel had gekregen aan fitness en mijn sportmaatje plots in het bezit bleek van een geblesseerde hamstring zijn we gaan zwemmen. Elke week. De eerste twee keren waren we vooral erg enthousiast over de stoomruimte en iets minder over het bad zelf. Het water bleek namelijk erg nat en daar moesten we erg aan wennen. Afgelopen keer, dat was de derde, merkten we op dat we best goed gingen. Daar waar de meeste aanwezige dames heen en weer lopen zijn wij toch echt aan het zwemmen. Het is een beetje slalommen vanwege de eerder genoemde waterwandelaars maar het gaat best lekker. Een deel van het bad is afgezet voor de serieuze baantjeszwemmers, tot op heden rekenen wij onszelf niet tot deze groep. Ik denk echter dat die tijd er wel aan zit te komen. Zodra wij minder gaan kletsen en meer gaan zwemmen en we eindelijk allebei een echt heus sportbadpak hebben denk ik dat we er wel aan toe zijn.
Wellicht morgenochtend al.

Had ik al verteld dat we ook nog op de fiets naar het zwembad gaan? We nemen het sportief doen best serieus.

Update: tuin

Als ik denk aan sierui dan zie ik voor mij een mooie paarse bol die wuift in de wind boven de andere plantjes. Nou, zoiets maar dan anders...

Vraagje

Daar waar ik voorheen genoeg onderwerpen had om over te bloggen kon ik daar niet over uitweiden. Want werk gerelateerd en daarom zwijgplicht vanwege privacygevoeligheid. Logisch allemaal. Nu werk ik niet meer en kan daarom overal over schrijven. En dan heb ik minder onderwerpen.
Wat ik eigenlijk vragen wilde, heeft u suggesties voor een of meerdere onderwerpen voor mij waarbij u er geen probleem mee heeft dat het eerst voor onbepaalde tijd in mijn hoofd aan materiaal rijpt?
Suggesties kunt u kwijt in de comments.
Alvast bedankt.

Eekhoorn

Eekhoorn; rat met mooiere staart.

Wandeling in't bos

De grootste waterval van Nederland staat er in de papieren wandelroute. De nieuwsgierigheid is geprikkeld. Op kleine afstand van het park waar ik verblijf dus wat houdt mij tegen dit wonder de Nederlanden te gaan aanschouwen. Niets dus wandelschoenen aan en gaan! Nou, ik moet zeggen, ik was danig onder de indruk. En als ik dat zeg mag u daar rustig een flinke portie ironie bij bedenken, dat neem ik u helemaal niet kwalijk. Wellicht was ik meer onder de indruk geweest als ik niet in het buitenland was geweest en aldaar wat natuurlijk verval had mogen zien. Zoals in Donegal de Eas a' Ranca waterval. Evengoed, hier ziet u 'onze' grootste...


Gelukkig was er die dag nog iets waar ik dan wel diepere gevoelens bij kreeg...

Bomen

Dacht ik te zijn ontsnapt aan het rooien van takken en en maaien van gras. In stadje P hebben we een nogal enthousiast team van de gemeentelijke tuinwerkers. Gaan ze hier, op vakantieadres, aan de slag. En ik ben op de Veluwe. Ze zijn nog wel ff bezig dus.

Wel beter hier, ze zijn pas om half 1 begonnen, de lieverds. Daar waar in stadje P de heren beginnen om 5 over 8 in de ochtend.